δημοκρατία

Ο Τσίπρας μας ξεγέλασε όλους

Tsipres

Δυστυχώς δεν είμαι ο μόνος που πιστεύει ότι ο Αλέξης Τσίπρας μας ξεγέλασε ως νέος ψηφοκυνηγός. Οτιδήποτε έλεγε ως αντιπολίτευση τα προηγούμενα χρόνια, όπως και προεκλογικά, τα αναιρεί με τις αποφάσεις του και τη στρατηγική που ακολουθεί.

Το #proti_fora_aristera καθώς και το #deuteri_fora_aristera δείχνουν ότι σύντομα θα ανατραπεί και αυτός όπως και ο Αντώνης Σαμαράς και δεν θα υπάρχει #triti_fora_aristera αν οι Έλληνες ψηφοφόροι καταλάβουν ότι όλοι τους εκεί μέσα είναι ο ίδιος κλωνοποιημένος ηθοποιός με 300 διαφορετικά προσωπεία. Κανένας μα κανένας τους δεν ενδιαφέρεται για το λαό και το συμφέρον της χώρας που τον γέννησε (;) και τον μεγάλωσε (;).

Η ευκολία με την οποία με το που εκλεγούν αλλάζουν τα πιστεύω τους, την καταγωγή τους, το επάγγελμά τους (;) ή το επάγγελμα που έκαναν οι προγόνοι τους ώστε να βρίσκονται αυτοί σήμερα σε αυτή τη θέση, δείχνει το ποιόν τους και το ποιός είναι ο σκοπός τους. Το συμφέρον της τσέπης τους, της φαμίλιας τους και οι μυστικοί όρκοι που έχουν δώσει σε διάφορες στοές και λόμπυ για να τους αναδείξουν και να απολαμβάνουν προσωρινά τον τίτλο του Βουλευτή.

Όλα αυτά πρόκειται ν’αλλάξουν. Τα νέα παιδιά που έχουν απομυθοποιήσει την πολιτική, όσοι σκέφτονται το μέλλον τους με καθαρό το κούτελο που με κόπο εργάζονται να συντηρήσουν τις αξίες τους και τα ιδανικά τους, αυτοί θα τους ρίξουν. Όλοι εκείνοι που τα τελευταία με σκυμμένα τα κεφάλια ακούν και δεν αντιδρούν, παρα κάνουν υπομονή ακόμα μια μέρα, ακόμα μια βδομάδα, ακόμα ένα μήνα… αυτοί θα τους ρίξουν. Χωρίς εμφύλιους, χωρίς πολέμους… μια μέρα θα ξυπνήσουν και θα πουν “αυτό ήταν, ώς εδώ“.

Και τότε όλοι θα δούμε τι σημαίνει η δύναμη του λαού που ξύπνησε και δεν πιστεύει πια τις μαλακίες που του έλεγαν και του υπόσχονταν τα τελευταία 40+ χρόνια. Εκείνη η μέρα θα είναι η γιορτή της Δημοκρατίας, της Αξιοκρατίας και του Δικαίου. Δεν αργεί πολύ, έρχεται…

Share

Η επόμενη μέρα

GReferendum_Results

Συντριπτική επικράτηση του ΟΧΙ με 61,3% έναντι 38,7 του ΝΑΙ. Κανένας Εμφύλιος (ακόμα) γιατί είμαστε(;) ένας.

Τις τελευταίες 24 ώρες όμως κατάλαβα πολλά, για το τι κρύβεται πίσω από κάθε χαμόγελο, σκούντημα, φιλικό χτύπημα στη πλάτη και συμβουλή.

Ένα προσωπείο “κανονικότητας” του Έλληνα μικροαστού που στριμωγμένος στο καβούκι που τον άφησαν να ζει, φοβάται. Φοβάται να ζήσει, να αντιμιλήσει, να διεκδικήσει, να αντιπαρατεθεί, να προβάλει τη θέση του, τη σκέψη του, τις ιδέες του, τα όχι του. Και εγώ το κάνω αυτό όταν δεν θέλω να χαλάσω τη μέρα μου, σπάνια αλλά το κάνω.

Έχουν καταφέρει να μας μοιράσουν στο παρελθόν, στο DNA μας έχει αποτυπωθεί αυτό και δύσκολα θα χαθεί. Χρειάζεται προσπάθεια, αυτοθυσία, περιορισμός εγωισμού και προσπάθεια συλλογικού στόχου. Δύσκολο για τον Έλληνα του 2015, αυτόν που έχει βολευτεί στην κανονικότητα της συνηθισμένης αφαίμαξης απ’όποιον εγκαθιστούσαν οι προηγούμενοι κυβερνώντες-δοσίλογοι της Ιστορίας. Σιγά σιγά αφήνουν τις “προεδρικές θέσεις” τους, (Βενιζέλος – Παπανδρέου – Σαμαράς – Καραμανλής – Σημίτης – Μητσοτάκης) καθώς και οι υπάλληλοι που είχαν εγκαταστήσει ως Πρωθυπουργούς στα πρώτα μνημόνια. Ευκαιρία για Ειδικό Δικαστήριο και δίκη για Εγκλήματα κατα ζωής εν καιρώ ειρήνης ίσως; Θα δείξει.

Πολλοί φίλοι μου φοβήθηκαν και ακόμα φοβούνται. Δεν τους κατηγορώ, συμμερίζομαι το φόβο τους, έχουν πολλά να χάσουν. Κάποιοι έχουν παιδιά και ως “δικαιολογία” ίσως τις περισσότερες φορές, τα βάζουν μπροστά σε οποιαδήποτε “δύσκολη ώρα” ως ασπίδα. Ψέμα, αδικαιολόγητο και κατακριτέο από άλλους που δεν έχουν παιδιά από επιλογή ή από αντίσταση του “πρέπει” των οικογενειών ή των παραδόσεων της κοινωνίας. Κάποιες φορές το να κάνεις παιδί/α ντε και καλά ίσως είναι άκρως εγωιστικό. Αυτοσυμπλήρωση, συνδετικός κρίκος μεταξύ των 2 που απαρτίζουν την οικογένεια πριν από την απόκτηση ενός παιδιού. Στο βάθος του μυαλού τους δεν είναι η προστασία των παιδιών τους, είναι η προστασία του εαυτού τους και το βόλεμα. Αν όπως στην περίπτωση του Δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 σκεφτόταν ΜΟΝΟ τα παιδιά τους και όχι την πάρτη τους, θα έλεγαν και αυτοί ΟΧΙ, τόσο δυνατά που θα ακουγόταν από το φεγγάρι.

Να είναι καλά η προπαγάνδα των Ιδιωτικών Τηλεοπτικών/Ραδιοφωνικών Σταθμών και κάποιων ιστοσελίδων που έδιναν “πόνο” ή αλλιώς “σοκ και δέος” στο τι κακό θα επέλθει όταν και αν βγεί το ΟΧΙ ως επικρατέστερο. Οι ΝΑΙοφιλελέδες του παρακράτους, οι κομιστές, οι μαριονέτες του συστήματος που καλά κρατεί ακόμα. Οι “πετυχημένοι” της showbiz στο εγχώριο προϊόν και στο εξωτερικό που σαν πυροτεχνήματα εμφανίζονται και εξαφανίζονται όταν έχουν να βγάλουν την υποχρέωση στα αφεντικά τους. Όλοι αυτοί που είναι τα μικρά και μεγάλα γρανάζια του μηχανισμού υποταγής του/των λαού/ων, έκαναν αυτό το 38,7 να επιλέξει συνειδητά το ΝΑΙ. Το ΝΑΙ σε όλα, η ετυμηγορία που αν επικρατούσε, σήμερα θα είχαμε στον γαλάζιο ουρανό μια ταφόπλακα που θα έπεφτε αργά και επώδυνα πάνω σε όλους μας.

Σε ένα ιδανικό κράτος, σήμερα θα ξεκινούσε δικαστική διαδικασία για κλείσιμο σταθμών και φυλάκιση των αφεντικών τους. Θα σκίζαμε συμβόλαια από διαγωνισμούς ραδιοσυχνοτήτων με κλειστή (στρατηγικής σημασίας) ΕΡΤ. Θα είχαμε κλειστή την “κλικ κλικ και έχεις τέλεια ψηφιακή εικόνα”. Θα είχαμε επιστροφή στο “αναλογικό σήμα” έως της ανάληψης της ανοιχτής πια ΕΡΤ έπειτα από 2 χρόνια. Θα είχαμε λιγότερη προπαγάνδα αν το ΕΣΡ δούλευε όπως πρέπει, αν η ΕΕΤΤ έκλεινε τα sites που ακόμα και σήμερα τρομάζουν τη κοινή γνώμη. Θα είχαμε μια πολύ πιο όμορφη μέρα και άλλη ώθηση για ένα restart.

Παιδεία, δικαιοσύνη και μεθοδικότητα για την εγκατάσταση ξανά των αυτονόητων μας χρειάζεται, αλλά που…

Νεοέλληνας ρε φίλε, σταμάτησε να εργάζεται με τα χέρια, να πιάνει και να σπάει τη πέτρα από τα μέσα της δεκαετίας του ’90. Τότε που ο Αντωνάκης άνοιξε τα σύνορα και οι εργατικοί και μάστορες Αλβανοί ήρθαν και συμπλήρωσαν το κενό της ανεργίας. Τότε ο Έλληνας σταμάτησε να δουλεύει, σταμάτησε να καλλιεργεί τη γη του, για όλα αυτά είχαν και από έναν “αλβανό”. Ναι, ένα λαό τον είχαν ονομάσει/κατηγοριοποιήσει ως εργαλείο. 20 χρόνια τώρα αυτά τα εργαλεία έχουν στηρίξει τα Ασφαλιστικά Ταμεία, έχουν κάνει περιουσίες, έχουν σπουδάσει, έχουν βγάλει χρήμα έξω και έχουν μεγαλουργήσει στη χώρα τους. Μπράβο τους, αυτό έκαναν και οι Έλληνες μερικές δεκαετίες πριν, ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα. Τότε, στο τέλος της δεκαετίας του ’90 ο Σημίτης προέτρεπε τον κάθε αστό-μικροαστό-χωριάτη που δεν είχε ιδέα από Μαθηματικά, παρά ένα πολλαπλασιασμό για τις επιδοτήσεις που έπαιρνε τότε, να βάλει τα λεφτά του στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών.

Κάθε δρόμος της κάθε πόλης στην Ελλάδα είχε και μια Χρηματιστηριακή “Εταιρεία” τουλάχιστον. Κάθε Νεοέλληνας είχε και από μια μετοχή Μινωικών, ΑΝΕΚ, ΔΕΗ, Εθνικής κτλ. Κάθε μεσημέρι λιαζόταν στη καφετέρια διαβάζοντας εφημερίδες, με το νέο του κινητό και τα κλειδιά του αυτοκινήτου στο τραπέζι, φορώντας επώνυμα γυαλιά ηλίου. Αγόραζε μετοχές και πουλούσε μούρη. Είχε βάλει το “χρηματιστή του” να δουλεύει, να του βγάζει λεφτά μετά από σταθερές μετοχές, με “κρυφά οχταράκια” ανόδου, με φούσκες που θα ανέβαιναν ψηλά και μετά θα έσκαγαν…

Δεν κράτησε πολύ το πανηγύρι όμως, κόποι προγώνων και μιας ζωής χάθηκαν στη σαπουνόφουσκα του Χ.Α.Α. Καταστροφή για τους ένδοξους νεόπλουτους. Πως θα έβγαζαν χρήματα και γυναίκες μετά από τέτοια καταστροφή; Με δουλειά. Ναι καλά… τότε ήταν η εποχή προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Το μεγάλο φαγοπότι. Ρουσφέτια, σακούλες με λεφτά έδιναν και έπαιρναν. Μεσίτες ενός καλύτερου αύριο κινούσαν τα νήματα, πολιτικοί, παρατρεχάμενοι, δικηγόροι, μεσίτες, επενδυτές κέρδους κτλ. έφαγαν ότι σώθηκε από το Χ.Α.Α. Μετά ήρθε η κρίση το 2009-2010 με καθυστέρηση από τις Η.Π.Α που είχε “σκάσει” το 2008 αλλά εδώ έκαναν ότι δεν υπήρχε. Φτάσαμε στο σήμερα. Τον φόβο της Δημοκρατίας και την ανακατάληψης των αυτονόητων.

Όλα αυτά τα χρόνια, σημερινοί οικογενειάρχες που επέλεξαν συνειδητά το ΝΑΙ, σπούδαζαν. Ζούσαν τη φοιτητική ζωή, στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό. Έκαναν σχέδια για το μέλλον τους, έκαναν σχέδια συνέχισης της οικογενειακής αυτοκρατορίας ή το να γίνουν αυτοδημιούργητοι. Πολλές φορές με τις πλάτες της οικογένειας, χωρίς να δουλέψουν γιατί πολύ απλά και οι γονείς είχαν ξεχάσει να δουλεύουν με όλα όσα έγιναν και δεν μπορούσαν να μεταλαμπαδέψουν το εφόδιο της εργασίας. Καταδίκη του να είσαι πλούσιος σήμερα, πρέπει να πληρώνεις φόρους άδικους, πρέπει να επιχορηγείσαι από το ΕΣΠΑ για να κάνεις οποιοδήποτε νέο εγχείρημα/ανανέωση στόλου/ανανέωση εξοπλισμού. Πρέπει να προσλαμβάνεις μέσω του ΟΑΕΔ νέα παιδιά που θα κάνουν την πρακτική τους στην αφαίμαξη που θα τους κάνεις ώστε να ξέρουν τι τα περιμένει όταν αργότερα βγούν στην πραγματική αγορά εργασίας. Φαύλος κύκλος.

Εσύ φίλε του ΝΑΙ, χθές ηττήθηκες. Όχι από το ποσοστό του ΟΧΙ, αλλά από την Ιστορία που θα γράψει ότι το 2015, ένας λαός κουρέλι, μέσα στην αναμπουμπούλα, επέλεξε να τα χάσει όλα για μια ελπίδα να αλλάξει τα πάντα. Οι συμπολίτες σου έχουν και αυτοί παιδιά, ίσως περισσότερα από σένα. Έχουν επίσης όνειρα, έχουν περιουσίες, έχουν φόρους και επιχειρήσεις, έχουν ιδέες και όραμα για το αύριο. Έχουν όμως και κάτι που εσύ δεν έχεις. Ιδανικά και Συλλογικότητα. Όταν τα βρείς μέσα σου (γιατί σίγουρα τα έχεις κρύψει κάπου), να θυμάσαι ότι στο επόμενο Δημοψήφισμα να επιλέξεις τα θέλω μας και ότι τα θέλω σου και μόνο. Επέλεξε την σύγκρουση με την αδικία, παρά την ασφάλεια του “σεξ με προφυλλάξεις” που θα σου επιβληθεί.

Το ξέρω ότι θα με κατακρίνεις διαβάζοντας αυτά που έγραψα. Το μόνο μου όπλο είναι η αλήθεια και ο γεμιστήρας του η υπομονή για να τη γράψω χωρίς να υπολογίσω αν αύριο με κατακρίνεις ή δεν θα με θεωρείς φίλο πια. Σε οποιαδήποτε περίπτωση ξέρεις ποιός χάνει και τι. Θα παραμέινω εδώ για να σου θυμίζω ότι είσαι άνθρωπος και έτσι σε υπολογίζω, όχι ως αριθμό και στατιστική. Είσαι άνθρωπος που πρέπει να αντιδρά και να αλληλεπιδρά και όχι ένα πορτοφόλι δίχως πάτο που πρέπει να πληρώνει τα θέλω των ξένων που σου έχουν φορτώσει ως ηγεμόνες. Δεν χρωστάμε σε κανένα, όλα τα χρέη έχουν αποπληρωθεί εδώ και δεκαετίες, το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν όμως σε μπερδεύει να δεις πίσω απ’ότι γράφεται και πίσω απ’ότι σου δείχνουν να δεις.

Χθές νίκησε η Ελλάδα, νικήσαμε όλοι μας. Αύριο πάμε στη μάχη, ελπίζω να είναι τίμια και με θετικό αποτέλεσμα για όλους μας. Ο πόλεμος όμως δεν τελειώνει με μια χαμένη ή κερδισμένη μάχη. Εμείς πρέπει να συνεχίσουμε ανεξαρτήτως ηγέτη ή στρατηγού. Ο λαός έχει δύναμη που επιβάλλεται να χρησιμοποιεί σε τέτοιες περιπτώσεις. Οι λαοί των άλλων χωρών το βλέπουν από χιλιάδες μέτρα μακριά, εσύ γιατί εθελοτυφλείς;

Καλή συνέχεια σε όλους μας, είμαστε ένα ως οργανισμός όχι ως άτομο.

Share

Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης όσων θα πουν “ναι” στο Δημοψήφισμα

Προσπάθησα, δεν λέω, να τους δείξω ότι το ΟΧΙ είναι η πιο συννετή και σωστή επιλογή για το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους (όσοι έχουν).
Δεν κατάφερα και πολλά, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι όσοι υποστηρίξουν τελικά το ΝΑΙ, διακατέχονται από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης.

Αυτό το σύνδρομο:

Eίναι ένα ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο ομήροι εκφράζουν συμπάθεια και συμπόνοια και έχουν θετικά συναισθήματα προς τους απαγωγείς τους, μερικές φορές σε σημείο που να υπερασπίζονται και ταυτίζονται με τους απαγωγείς. Αυτά τα συναισθήματα γενικά θεωρούνται παράλογα υπό το πρίσμα του κινδύνου ή ρίσκου που υπέστησαν τα θύματα, οι οποίοι μπερδεύουν ουσιαστικά την έλλειψη κακοποίησης από τους απαγωγείς ως μια πράξη καλοσύνης. Το Σύστημα Βάσεων Δεδομένων Ομήρων του FBI δείχνει ότι περίπου 8 τοις εκατό των θυμάτων παρουσιάζουν ενδείξεις συνδρόμου της Στοκχόλμης.

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή τραυματικής συγκόλλησης , η οποία δεν απαιτεί απαραιτήτως ένα σενάριο ομηρείας, αλλά το οποίο περιγράφει “ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς που αναπτύσσονται μεταξύ δύο ατόμων, όπου ένα πρόσωπο παρενοχλεί περιοδικά, χτυπάει, απειλεί, κακοποιεί, ή εκφοβίζει το άλλο”. Μια συχνά χρησιμοποιούμενη υπόθεση για να εξηγήσει το φαινόμενο του συνδρόμου της Στοκχόλμης, βασίζεται στη φροϋδική θεωρία. Προτείνει ότι η σύνδεση είναι αντίδραση του ατόμου στο τραύμα του να γίνει θύμα. Η ταύτιση με τον επιτιθέμενο είναι ένας τρόπος που το ίδιο το εγώ υπερασπίζεται τον εαυτό του. Όταν ένα θύμα πιστεύει τις ίδιες αξίες με τον επιτιθέμενο, αυτός παύει να γίνει αντιληπτός ως απειλή.

Εύχομαι τη Δευτέρα να μην έχουμε διχασμό και επεισόδια.
Εύχομαι να επικρατήσει το ΟΧΙ με μεγάλη διαφορά.
Δεν ανήκω σε καμία παράταξη, παρα μόνο στις ιδέες μου.
Κάποιες από αυτές τις εικονοποίησα πρόχειρα τις περασμένες μέρες.

Καλό Σ/Κ και καλό βόλι!

Share

Επαναστάτες του κάναν μπε

Tv_Revolution

Δύο μέρες μετά τα επεισόδια σε όλη την Ελλάδα και βλέπω γύρω μου άτομα “επαναστάτες” που περίμεναν πάλι να γίνει επανάσταση από “τους άλλους”.

Έχω πάψει να κατεβαίνω σε πορείες και διαμαρτυρίες από την εποχή που έβλεπα ότι ακόμα και αυτές είναι κατευθυνόμενες από οργανωμένα συνδικάτα. Η επανάσταση είναι ατομική, ξεκινάει από την στάση σου, μετά αν με το καλό μπορέσει η στάση σου να επηρεάσει την οικογένειά σου, καλώς. Αν είσαι τυχερός και η οικογένειά σου επηρεάσει τη γειτονιά σου και έναν μικρό κύκλο που και αυτός θα επηρεάσει έναν μεγαλύτερο κύκλο, τότε είσαι πολύ τυχερός.

Το φαινόμενο του ομόκεντρου κύκλου σε λιμνάζοντα ύδατα δηλαδή, από μια σταγόνα μπορεί να δημιουργηθεί ένα μικρό “τσουνάμι” που θα πνίξει τις όχθες της λίμνης… Αυτό πρέπει να γίνει στην Ελλάδα, πολλοί ομόκεντροι κύκλοι, σε όλη την επικράτεια, τα υπόλοιπα είναι στις περισσότερες των περιπτώσεων “επιδείξεις παρουσίας” ή “κοίτα με πως επαναστατώ σήμερα καθώς σκύβω τις υπόλοιπες μέρες”…

Έχω βαρεθεί να βλέπω τα παιδιά του μπαμπά και της μαμάς να πηγαίνουν σε πορείες και να νομίζουν ότι έτσι θ’αλλάξουν τον κόσμο. Έχοντας την ασφάλεια του αύριο και του μεθαύριο δεδομένη, δεν γίνεται επανάσταση. Η επανάσταση θα γίνει από άτομα που δεν έχουν να χάσουν τίποτα, τα έχουν βρεί με τον εαυτό τους και τη στάση της ζωής τους και δεν φοβούνται τίποτα. Αυτοί είναι οι πιο τρομακτικοί άνθρωποι γι’αυτούς που θέλουν να λέγονται “κυβερνήτες” ή ότι άλλο, τρέμουν αυτούς που δεν έχουν να χάσουν τίποτα. Οι επαναστάσεις δεν έχουν απουσιολόγιο, δεν δηλώνεις “παρόν” για να γεμίσει η τάξη, δηλώνεις “απών” από το στημένο παιχνίδι εις βάρος σου. Θα σε πουν εγωιστή, παρτάκια ή ότι άλλο τους έρθει, γιατί πολύ απλά είναι μέλη της αγέλης των λύκων, δίχως να το γνωρίζουν οι ίδιοι. Οι μάζες κατευθύνονται εύκολα, έχουν τόσα πολλά μέσα τώρα πια γι’αυτό το λόγο… ένα από αυτά ίσως είναι και αυτό που χρησιμοποιείς για να διαβάσεις αυτό το άρθρο.

Οι υπόλοιποι κάνουν μπέ, από τον καναπέ. Είναι στην άνεση του σπιτιού τους, με το χαρτζηλίκι των γονιών τους που έχει μειωθεί γιατί δεν φτάνει να πίνουν 2 ή 3 καφέδες τη μέρα σε γνωστές καφετέριες όπου ο κάθε “καφές” είναι 1000 θερμίδες. Μετά θα χρειαστούν πολλά χαρτζηλίκια για να πάνε σε γνωστά κέντρα αδυνατίσματος… δεν γίνεται όμως, έχουμε κρίση.

Συνεχίστε να κάνετε μπέ, κάποια στιγμή ο τσοπάνης θα σας σφάξει αφού του έχετε δώσει όλο το γάλα που μπορούσατε πρώτα.

Προσωπικά λέω ναί στην ατομική επανάσταση με στόχο την συλλογική αφύπνιση συνείδησης. Αν δεν το κατάλαβες, ψάξε καλύτερα μέσα σου να δεις τι εννοώ.

Θα συνεχιστεί κάποια στιγμή η άποψή μου σε μια ευρύτερη θεματολογία με παραδείγματα, μέχρι τότε να έχετε υγεία (ψυχική και σωματική) και αγάπη.

 

Share

Στην Ισλανδία βίωσαν την … χρεοκοπία που φοβόμαστε (αναδημοσίευση)

Το παρακάτω κείμενο το δανείζομαι από το PC Νέα

Το παρακάτω αποτελεί αναδημοσίευση από email αναγνώστη του blog μας. Το δημοσιεύουμε αυτούσιο. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Στην Ελλάδα σήμερα όλη μέρα ΜΜΕ και πολιτικοί παρουσιάζουν εικόνες από εμπάργκο τροφίμων φαρμάκων και καυσίμων και το αποκαλούν χρεοκοπία. Τερατολογούν για να στηρίξουν Σαμαρά ΓΑΠ και τραπεζίτες.

Ας δούμε τι συνέβη σε μια πραγματική πολύ πρόσφατη χρεοκοπία σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Ας το διαβάσουμε το παρακάτω άρθρο σαν βιβλίο οδηγιών manual χρεοκοπίας….

Η ιστορία ή οποία αποκαλύφθηκε από ένα ιταλικό ραδιοφωνικό σταθμό για την συνεχιζόμενη επανάσταση στην Ισλανδία είναι ένα χαρακτηριστικότατο παράδειγμα για το πόσο λίγο τα δικά μας Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μας ενημερώνουν πραγματικά ή όχι για τα γεγονότα στον κόσμο.

Το 2008, κατά την έναρξη της «κρίσης», η Ισλανδία κυριολεκτικά πτώχευσε. Από τότε αυτό το ελάχιστα γνωστό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «έχει χαθεί από τα ραντάρ της ενημέρωσης».

Κατά την διάρκεια που οι ευρωπαϊκές χώρες, η μια μετά την άλλη, απειλούνται από την πτώχευση, η οποία (η πτώχευση) απειλεί την ύπαρξη του Ευρώ, το πέσιμο της οποίας θα έχει ανεξέλεγκτες συνέπειες για όλο τον κόσμο, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελαν οι Μερκελοσαρκοζύ και τα τσιράκια τους ανά τον κόσμο είναι να γίνει η Ισλανδία παράδειγμα για άλλες χώρες.
Ας δούμε γιατί.

Η Ισλανδία (πληθυσμός 320 χιλιάδες) ήταν μια από της πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Το 2003 με την τελική επικράτηση του νεοφιλελεύθερου καθεστώτος όλες οι τράπεζες ιδιωτικοποιήθηκαν και, με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων, οι τράπεζες αυτές προσέφεραν το ονλαϊν-μπάνκινκ και με την συνδρομή του χαμηλότερου δυνατού κόστους οι τράπεζες αυτές έδειχναν μεγάλα ποσοστά κερδών.

Οι λογαριασμοί, οι οποίοι ονομάστηκαν IceSave, προσέλκυσαν πολλούς μικρούς Βρετανούς και Ολλανδούς επενδυτές. Αλλά παράλληλα με την αύξηση των επενδύσεων αυξανόταν και το εξωτερικό χρέος των τραπεζών.

Το 2003 το χρέος της Ισλανδίας ήταν ίσο με το 200% του ΑΕΠ, ενώ το 2007 είχε φτάσει στο 900%. Στην Ελλάδα σήμερα είναι στο 160% Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 έκανε το τελικό χτύπημα. Οι τρεις βασικές τράπεζες της Ισλανδίας ( Landbanki, Kapthing και η Glitnir) πτώχευσαν. Η κρόνα έχασε 85% της αξίας της έναντι του Ευρώ.

Στο τέλος του χρόνου η Ισλανδία κήρυξε πτώχευση.

Η κρίση οδήγησε την Ισλανδία, με την διαδικασία της άμεσης δημοκρατίας, στην αποκατάσταση των κυριαρχικών δικαιωμάτων των Ισλανδών μέσον του νέου συντάγματος. Αλλά αυτό επιτεύχθηκε με μεγάλο πόνο.

Να πως έγινε αυτό.
Ο πρωθυπουργός της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης συνασπισμού Γκέιρ Χόρντε βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για την παροχή δανείου ύψους 2.1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στο οποίο (στο δάνειο) η Βρετανία και η Ολλανδία πρόσθεσαν ακόμα 2.5 δισεκατομμύρια.

Η διεθνής οικονομικοί κύκλοι πίεζαν την Ισλανδία για δραστικά μέτρα. Το ΔΝΤ και η ΕΕ ήθελαν να πάρουν το πιο πάνω χρέος «πάνω τους» με επιχείρημα ότι αυτός ο τρόπος είναι ο μόνος για να μπορέσει η Ισλανδία να ξεπληρώσει την Βρετανία και την Ολλανδία.

Οι συνεχόμενες διαμαρτυρίες και ταραχές ανάγκασαν την κυβέρνηση να παραιτηθεί. Οι πρόωρες εκλογές του Απριλίου του 2009 ανέδειξαν στην κυβέρνηση έναν αριστερό συνασπισμό το οποίο καταδίκασε το νεοφιλελεύθερο οικονομικό σύστημα, αλλά αμέσως παραδόθηκε στις απαιτήσεις των δανειστών και έπρεπε -η Ισλανδία- να επιστρέψει συνολικά τρία και πλέον δισεκατομμύρια Ευρώ. Έπρεπε ο κάθε Ισλανδός τα επόμενα 15 χρόνια να πληρώνει 100 Ευρώ κάθε μήνα. Έπρεπε δηλ. ο λαουτζίκος να θυσιαστεί για χρέη κάποιον ιδιωτών προς κάποιους άλλους ιδιώτες. Αυτό ήταν η σταγόνα η οποία υπερχείλισε το ποτήρι.

Αυτό που συνέβη ήταν πρωτοφανές. Η γνώμη ότι οι Ισλανδοί πρέπει να πληρώνουν για τα λάθη των οικονομικών μονοπωλίων, ότι το σύνολο της χώρας πρέπει να πολιορκείται για αποπληρωμή ιδιωτικών χρεών, άλλαξε την σχέση μεταξύ πολιτών και πολιτικών θεσμών, γεγονός το οποίο τελικά οδήγησε την πολιτική ελίτ της Ισλανδίας να πάρει μέρος του εκλογικού σώματος.

Ο πρωθυπουργός Όλαφ Ραγκνάρ Γκρίμσον αρνήθηκε να επικυρώσει τον νόμο το οποίο ανάγκαζε τους πολίτες να σηκώσουν τα βάρη των Ισλανδών τραπεζιτών και συμφώνησε να συγκαλέσει δημοψήφισμα.

Φυσικά η διεθνής κοινότητα αύξησε την πίεση στην Ισλανδία. Η Βρετανία και η Ολλανδία απειλούσαν με σκληρή καταστολή η οποία θα οδηγούσε σε απομόνωση της χώρας. Όταν η Ισλανδία ετοιμαζόταν για δημοψήφισμα, το ΔΝΤ απειλούσε την χώρα να στερήσει οποιαδήποτε βοήθεια. Η Βρετανική κυβέρνηση απειλούσε να παγώσει τις καταθέσεις και τις αποταμιεύσεις των Ισλανδών.
Όπως έλεγε ο Γκρίμσον: «Μας έλεγαν αν δεν δεχθούμε τους όρους τους, θα γίνουμε η Κούβα του Βορρά. Ναι, αλλά αν συμφωνούσαμε θα γινόμασταν η Αϊτή του Βορρά».
Στην Ελλάδα οι επιλογές είναι Ρουμανία στο ευρώ και Αργεντινή εκτός.

Στο δημοψήφισμα του Μαρτίου του 2010 το 93% των Ισλανδών ψήφισαν κατά των πληρωμή των χρεών. Το ΔΝΤ πάγωσε τους δανεισμούς αμέσως. Αλλά η επανάσταση (για την οποία δεν έγραψε κανένα από τα ΜΜΕ, περιλαμβανομένου και του Euronews) δεν πτοήθηκε.

Με την υποστήριξη των οργισμένων πολιτών η κυβέρνηση ξεκίνησε έρευνες για αστικές και ποινικές ευθύνες κατά των υπευθύνων για την οικονομική κρίση. Το Ιντερπόλ εξέδωσε διεθνές ένταλμα σύλληψης για τον πρώην πρόεδρο της τράπεζας Kaupthing Σιγκιζμούντ Έϊναρδσον. Αλλά και πολλοί τραπεζίτες, εγκατέλειψαν εσπευσμένα την χώρα.

Όμως οι Ισλανδοί δεν σταμάτησαν εκεί: αποφάσισαν να υιοθετήσουν νέο σύνταγμα, το οποίο θα απαλλάξει την χώρα από την δύναμη της Διεθνής οικονομίας και των εικονικών νομισμάτων.

Για να γραφτεί νέο σύνταγμα ο Λαός της Ισλανδίας εξέλεξε 25 άτομα μεταξύ 522 ενήλικων, οι οποίοι δεν ανήκαν σε κανένα από τα πολιτικά κόμματα του κατεστημένου. Οι αντιπρόσωποι αυτοί έπρεπε να είχαν προταθεί τουλάχιστον από 30 άτομα. Το έγγραφο γράφτηκε μέσα από το διαδίκτυο. Οι πολίτες μπορούσαν να κάνουν προτάσεις και σχόλια, βλέποντας με τα ίδια τους τα μάτια την διαμόρφωση του συντάγματος. Το σύνταγμα το οποίο τελικά γεννήθηκε μέσα από συμμετοχή των πολιτών, θα παρουσιαστεί στο κοινοβούλιο προς έγκριση μετά από τις επόμενες εκλογές.

Oσοι φοβούνται την χρεοκοπία ας ρίξουν μια ματιά στην Ισλανδία όπου μια μικρή χώρα με δύναμη και με σαφήνεια διακηρύσσει ότι ο Λαός τους είναι κυρίαρχος….

Αυτός είναι ο λόγος που η Ισλανδία δεν είναι στις ειδήσεις.

Σήμερα η Ισλανδία των ψαράδων χωρίς τον ορυκτό πλούτο, την Βιομηχανία και τον Γεωργικό τομέα που έχουμε εμείς, έχει ανάπτυξη 3.1% και ανεργία 6.9% το 2011.

Η Ελλάδα έχει 7% ύφεση και 21% ανεργία

Εγώ απλά θα προσθέσω ένα τραγουδάκι να το ακούτε όσο το διαβάζετε.

Καλημέρα 🙂

Share

Ένα κέρασμα στη κυβέρνηση του ΓΑΠ

Ένα κέρασμα, μιας και αύριο έχω γεννέθλια, έτσι για το γαμώτο, κερνάω 2 σφηνάκια τον Γιώργο Παπανδρέου και όλους τους βουλευτές του.

Γιωργάκη, ξεστραβώσου, ότι και να κάνεις όμως, όπως λέω παρακάτω: Ούτε ο Τσάκ Νόρις δεν σε σώζει.

Πρώτα δες τον καθηγητή σου τι λέει:

Μετά δες τι λέει όλος ο κόσμος:

Το τέλος σας έρχεται λαμόγια.
Soon come…

Το κίνημα “Δεν πληρώνω” θα αλλάξει σε “Δεν πληρώνω τις μαλακίες σας” Σε λίγο με το Μεσοπρόθεσμο, θα βάλετε και τέλη κυκλοφορίας στον κάθε πολίτη χωριστά, ανάλογα με τα κιλά, το ύψος και την ηλικία του. Μόνο που τότε, πρέπει ο Πάγκαλος και ο Βενιζέλος να πληρώσουν περισσότερα απ’όλους μας. Σκατά στα μούτρα σας κοπρίτες, λαμόγια, που μόνο να αρπάζετε είστε. Αν έχετε αντίρρηση, πείτε μου επώνυμα, όπως γράφω και εγώ επώνυμα, τι έργα κάνατε την τελευταία πενταετία, έργα για το λαό, όχι έργα και σχέδια πως να μας ξεζουμίσετε.

Σύντομα, ο λαός θα πάρει το νόμο στα χέρια του, και μην ξεχνάτε ότι, είμαστε 10.000.000 και είστε (εδώ μέσα) 300, μαζί με τα τσιράκια σας, άντε να είστε 1000. Δεν σας παίρνει.

Χρόνια μου πολλά, όσο για εσάς, λίγα και αυτά με φάρμακα.

Share

Κατεβείτε στις πλατείες! ΟΛΟΙ!

Εύχομαι να συνεχιστεί και όλοι μας να κατεβαίνουμε καθημερινά στις πλατείες της πόλης μας και να γινόμαστε ένα. Ενωμένοι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. Έκανα ένα wallpaper και το αφιερώνω σε όλους τους αγανακτισμένους συμπατριώτες μου. Μοιραστείτε το, κάντε ότι θέλετε με αυτό, είναι δικό σας.

Πατήστε πάνω στην εικόνα ώστε να το δείτε σε πλήρες μέγεθος. Αν θέλετε μεγαλύτερο μέγεθος για εκτύπωση π.χ σε πανό, πείτε να σας το στείλω e-mail ή να το ανεβάσω κάπου και να το πάρετε.

GreekRevolution 25-5-2011

Καλή συνέχεια σε όλους μας, που θα πάει, θα αλλάξουμε την Ελλάδα.

Αύριο ΟΛΟΙ στην Πανευρωπαϊκή συνάντηση στις πλατείες των πόλεων όπου ζούμε. Θέλω να δω όλο τον κόσμο έξω, όπως τότε στο Euro 2004 που πανηγυρίζαμε για μερόνυκτα, και αυτό πανηγύρι είναι, απλώς γίνεται πριν την επέτειο που θα είναι η μέρα που θα πάρει ο λαός τη δύναμη εξουσίας που του ανήκει, για μια πραγματική Δημοκρατία.

Share

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close