μέλλον

Η πολιτική ζωή στην Ελλάδα σήμερα με ματιά στο αύριο

Εδώ και 3 μέρες έχουμε νέα κυβέρνηση.
Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α κέρδισε κατα κράτος τις εκλογές στις 25 Ιανουαρίου 2015 τη Νέα Δημοκρατία, δικαιολογημένα, ξεκάθαρα και αναμενόμενα.

Προσωπικά εύχομαι επιτέλους να δούμε ριζικές αλλαγές στη διακυβέρνηση της χώρας. Χωρίς “πρέπει” και “δεν πρέπει”.

  • Θα ήθελα να δω τη νέα κυβέρνηση να κυκλοφορεί με τα προσωπικά τους αυτοκίνητα και να επιχορηγούνται μόνο για τα καύσιμα και τα service.
  • Θα ήθελα να δω επιτέλους τους νέους (σχεδόν συνομίλικούς μου) Υπουργούς και Πρωθυπουργό, να σκέφτονται με το βλέμμα μπροστά και όχι πίσω. Καινοτομία στον τρόπο διακυβέρνησης και καθημερινότητας για τους πολίτες.
  • Θα ήθελα να δω τον Τσίπρα να πηγαίνει κόντρα σε όσα μας είχαν δεσμεύσει οι προηγούμενοι από το 1990 και μετά.
  • Θα ήθελα να δω δικαιοσύνη στα έσοδα/έξοδα των Ελεύθερων Επαγγελματιών, να μην πληρώνουν χαράτσια στον ΟΑΕΕ ανεξαρτήτως εισοδημάτων χωρίς σχεδόν καμία ανταπόδοση.
  • Θα ήθελα να δω τους πολιτικούς να φοράνε casual ρούχα και να πηγαίνουν στη “δουλειά” όπως όλοι εμείς οι άλλοι που τους επιλέξαμε.
  • Θα ήθελα να δω ανοιχτό διάλογο από τα αρμόδια υπουργεία με τους πολίτες για λύσεις σε προβλήματα που άφησαν οι απερχόμενοι. Με νέες ιδέες και λύσεις που κανείς στο παρελθόν δεν τόλμησε/σκέφτηκε να ρωτήσει ή να ζητήσει από τον “απλό κοσμάκη”.
  • Θα ήθελα να δω επενδύσεις που έχουν να κάνουν με το μέλλον της Ελλάδος και το κοινό καλό, με νέες θέσεις εργασίας που θα έχουν πολλά υποσχόμενα προνόμια και μισθούς.
  • Θα ήθελα να δω ανοιχτό διάλογο με όσους δεν φοβούνται να εκφράζουν την άποψή τους δίχως φόβο για πράγματα που τους απασχολούν.
  • Θα ήθελα να δω όλα τα λαμόγια να πηγαίνουν φυλακή, όλοι αυτοί που καταχράστηκαν δημόσιο χρήμα, να πληρώσουν με ανάλογη φυλάκιση και αφαίρεση ακίνητου και κινητού πλούτου δικού τους και πρώτου βαθμού συγγενικών προσώπων.
  • Θα ήθελα να δω φοροελαφρύνσεις σε όλους μας, με έξυπνη διακύμανση ανάλογα το αγαθό και αφαίρεση σε απαραίτητα προϊόντα. Ακόμα και επιδοτούμενες αγοράς όπως σε κράνη και εξοπλισμό μοτοσυκλετών που γίνεται εδώ και χρόνια σε άλλα μέρη του κόσμου.
  • Θα ήθελα να δω δημόσια έργα με επίβλεψη και κυρώσεις για όσους δεν παραδίδουν ότι υπόχονται και πληρώνονται γι’αυτά.
  • Θα ήθελα να δω την Ευρώπη να μένει με ανοικτό το στόμα από τα πράγματα που θα γίνονται παρά την “εποπτεία” αυτής και των άλλων “εθνικών αστυνόμων” μας.
  • Δεν θα ήθελα να βλέπω τις μεσημεριανές εκπομπές να κάνουν αφιερώματα στο παρελθόν των νέων προσώπων της νέας κυβέρνησης και να κρίνουν το τι φόρεσε ο καθένας/καθεμιά.
  • Δεν θα ήθελα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να βλέπω τις κωλόφατσες όλων των ΦΑΣΙΣΤΑΡΙΩΝ όπως ο Άδωνις και ο Βορίδης να εμφανίζονται σαν τους μαϊντανούς σε όλα τα κανάλια και αναμασούν τις μαλακίες που έλεγαν μέχρι σήμερα σε όλους τους κακόμοιρους ψηφοφόρους της ΝΔ.

Τέλος θα ήθελα να πω σε όσους το διαβάζουν αυτό το κείμενο:
Είτε το θέλετε, είτε όχι, η Ελλάδα θα πάει μπροστά. Είναι καθήκον και ανάγκη όλων μας να αναλάβουμε ευθύνες και να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Κυβερνήσεις αλλάζουν και πρόσωπα που κυβερνούν χώρες και πόλεις. ΕΜΕΙΣ είμαστε οι αποδέκτες, οι κριτές και οι συμμετέχοντες στα σχέδιά τους. Αν δεν έχουμε σωστή κρίση και δεν τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας, τότε όλα θα είναι λάθος. Αυτοκριτική και αγάπη σε ότι κάνουμε θα αλλάξει τα πάντα.

Καλή αρχή, καλή χρονιά, σιδεροκέφαλοι και η ελπίδα έρχεται μόνο σε όσους την πιστεύουν. Όχι πια γκρίνια.

Share

2 χρόνια πριν, η Ελλάδα είχε ξεσηκωθεί…

…σήμερα που υπάρχουν περισσότεροι λόγοι για να γίνει αυτό, δεν θα γίνει τίποτα. Στις 6/12/2008 ο 16χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος, δολοφονείται εν ψυχρώ από 2 “ειδικούς φρουρούς” που όπως φάνηκε, δεν είχαν εκπαίδευση και παιδεία για να αποφύγουν τα χειρότερα που ήρθαν.

Σήμερα, 2 χρόνια μετά, όλοι οι Έλληνες θυμούνται και πιστεύω δεν θα ξεχάσουν εύκολα αυτά που είχαν γίνει τότε. Ο λαός είχε βγεί στους δρόμους! Μερικοί είχαν βγεί για πλιάτσικο και βεβαίως για φασαρίες άνευ λόγου. Είναι αυτοί οι τύποι που βλέπετε με “κράνη” και κουκούλες, κρυμένοι πίσω από τα ΜΑΤ, με λοστούς και καδρόνια… αυτοί είναι οι “γνωστοί άγνωστοι”. Γνωστοί για τους μπάτσους και τους δημοσιογράφους, άγνωστοι για τους υπόλοιπους και τους “απέναντι” από αυτούς σε κάθε πορεία και συμπλοκή.

Πού φτάσαμε ρε παιδιά? Έχει γίνει κάτι μετά από 2 χρόνια? Τα πάντα δείχνουν ότι είμαστε σε χειρότερη μοίρα από τότε. Γιατί όλοι μας (και εγώ μέσα) καθόμαστε και δεν κάνουμε κάτι? Μας ψεκάζουν και γινόμαστε περισσότερο “ζώα” απ’ότι είμαστε ήδη? Γιατί δεν αλλάζουμε κάτι?

Βλέπω ότι μερικές ομάδες αρχίζουν και ξεμουδιάζουν, αντιδρούν σε θέματα που τους αγγίζουν καθημερινά και μπράβο τους. Μπράβο που παρασέρνουν και άλλους και σιγά σιγά κάτι γίνεται, μπράβο π.χ στην ομάδα-κίνημα εναντίων των παράνομων διοδίων. Μπράβο και σε όλους τους άλλους κάνουν κάτι για το ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΟ.

Οι Έλληνες του 2010 έχουν κάποια δεδομένα που δύσκολα θα ξεφορτωθούν από την πλάτη τους και το μέλλον αυτών και των παιδιών τους: ΔΝΤ, Κάρτα του Πολίτη, Χρέος και Τρόικα, περισσότεροι νόμοι που τους καθιστούν ύποπτους μέχρι αποδείξεως του εναντίου, και πολλά άλλα που έρχονται σύντομα. Ποιόν περιμένουμε για να αλλάξουμε/καταργήσουμε κάτι από αυτά? Γιατί δεν ζητάμε από τους συνταγματικά αρμόδιους (βουλευτές της περιοχής μας) να ανοίξουν συζήτηση στη Βουλή για Δημοψήφισμα? Οι άλλες χώρες που κάνουν δημοψήφισμα για κάθε σοβαρό λόγο είναι πιό έξυπνοι (βεβαίως και είναι όπως φαίνεται). Γιατί οι πολίτες έχουν πάθει μαλακομπούκωμα και λιώνουν καθιστοί στο σπίτι ή στην καφετέρια δίχως να κάνουν κάτι για τον εαυτό τους ή τον συνάνθρωπο τους? Πως μας έχουν κάνει έτσι ρε?

Κάποτε θυμάμαι, υπήρχε σεβασμός και αλληλοβοήθεια. Κάποτε ειδικά εδώ στην Κρήτη, δεν σηκώναμε μύγα στο σπαθί μας. Κάποτε όλοι κάναμε κάτι και αντιδρούσαμε, σήμερα όλοι είμαστε τα Ζόμπι με τα Τηλεκοντρόλ.

Αφιερωμένο σε αυτούς το τραγούδι των φίλων μου Locomondo – Brain Control, Τηλεκοντρόλ.

Από την άλλη θα έπρεπε να κάνουμε πράγματα που θα άφηναν ιστορία, αλλάζοντας τον κόσμο από αυτό που είναι τώρα. Προσέξτε τους στίχους στα παρακάτω video και δείτε εικόνες:

Sepultura – Refuse/Resist

Metallica – …And Justice For All

Καλημέρα σας και ελπίζω σήμερα να γίνει αυτό που πρέπει, χωρίς επεισόδια και σπασίματα, αν είναι να σπάσουμε κάτι, τότε αυτό πρέπει να είναι το μυαλό μας ώστε να κατεβάσει καμιά καλή ιδέα για το πως θα αποφύγουμε τα χειρότερα και πως θα ανατρέψουμε την εις βάρος μας κατάσταση.

Υ.Γ. : Αλέξη ελπίζω να περνάς καλά εκεί πάνω με όλους αυτούς που μας περιμένουν να έρθουμε όλοι αργά ή γρήγορα. Αιωνία σου η μνήμη.

Share

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close